KIM JESTEŚMY

Działamy w Kaliszu, skupiamy aktywistki i aktywistów, którzy chcą mieć wpływ na kierunki rozwoju miasta. Uważamy, że miasto to nie firma, ale wspólna sprawa wszystkich jego mieszkańców. Kalisz to miasto, w którym ogromny potencjał, aktywność jednostek i grup bywa niewykorzystywana. Działamy w kierunku tworzenia możliwości wykorzystania tej energii.

Prowadzimy m.in. serwis o pracy kaliskich radnych kalisz.mamprawowiedziec.pl i cykl „Ratusz móvie„. Przeprowadziliśmy pierwszą w Kaliszu próbę rozmowy o miejskich finansach językiem zrozumiałym dla mieszkańców (Liczy się miasto. Społeczna analiza budżetudwie edycje). Zwiększamy wiedzę mieszkańców na temat budżetu, przejrzystości danych publicznych i dostępu do informacji publicznej w kaliskim samorządzie, wzmacniamy merytoryczny dialog między przedstawicielami samorządu a mieszkańcami oraz rozwój ich kompetencji jako partnerów współdecydujących o swoim mieście.

Współpracujemy z samorządem w zakresie opracowania zasad realizacji budżetu obywatelskiego, konsultacji społecznych, wypracowania nowej formuły inicjatywy lokalnej oraz wytyczenia standardów ścieżek rowerowych dla Kalisza.

Co roku zapraszamy mieszkańców na „Kulturę na Trawie” – wspólny piknik w Parku Miejskim.

Tezy Miejskie

W 2011 roku na I Kongresie Ruchów Miejskich w Poznaniu, aby wywołać dyskusje o kierunkach rozwoju polskich miast i polityki miejskiej, wypracowano i uchwalono 9 tez. W 2015 roku rozszerzono ich zbiór do 15. Zagadnienia w nich zawarte (choć lista ważnych dla miast spraw jest z pewnością dłuższa) to podstawa dla ruchów miejskich. Również dla nas, oto nasz „miastopogląd”. Wartości, na których jest on oparty, to:

  • Rozwój zrównoważony w duchu Karty Lipskiej z 2007 r. – trwały, chroniący przestrzeń, przyrodę i inne zasoby, nastawiony na jakość życia ludzi.
  • Partycypacyjna demokracja miejska zapewniająca podmiotowość mieszkańcom i mieszkankom, obok woli większości oparta na prawach człowieka i ochronie mniejszości.
  • Społeczna solidarność strzegąca równości szans, sprawiedliwych relacji społecznych i gwarantująca słabszym wsparcie miejskiej społeczności.

TEZY MIEJSKIE rozwijają te wartości w odniesieniu do różnych obszarów życia miasta. To stwierdzenia dla nas najważniejsze, pod którymi podpisujemy się i którymi kierujemy się w naszych działaniach.

  1. Mieszkańcy i mieszkanki mają niezbywalne prawo do miasta.
    Jest nim prawo do korzystania z zasobów miasta i prawo do współdecydowania o najważniejszych sprawach miasta oraz mieszkanek i mieszkańców. Tych praw nie można nas pozbawić. Miasto jest dla mieszkańców, bo stanowi środowisko naszego życia, a biznes, władza i polityka winny służyć nam i miastu.
  2. Demokracja miejska to dla nas nie tylko wybory, lecz ciągła partycypacja mieszkańców w realnym podejmowaniu decyzji o mieście, oparta na edukacji obywatelskiej.
    By partycypacyjna demokracja miejska mogła dobrze działać, konieczne jest wypracowanie i wdrożenie potrzebnych narzędzi proceduralnych takich jak referenda lokalne, inicjatywa uchwałodawcza mieszkańców, panele i sądy obywatelskie, planowanie partycypacyjne, konsultacje społeczne, budżet partycypacyjny i inne.
  3. Budżet miasta musi trafnie wyrażać potrzeby i aspiracje mieszkańców, które określają oni w trakcie ciągłego, obywatelskiego dialogu.
    Obok budżetów partycypacyjnych (zwanych także obywatelskimi) dotyczących niewielkiej części finansów miejskich mieszkańcy powinni mieć znaczący wpływ na decyzje o dużych wydatkach inwestycyjnych oraz długoterminowe plany finansowe miasta.
  4. Podstawową powinnością wspólnoty miejskiej jest opieka nad słabszymi jej członkiniami i członkami, zgodna z zasadami społecznej sprawiedliwości.
    W szczególności: przeciwdziałanie biedzie, wykluczeniu, bezdomności, wspieranie mieszkańców będących w potrzebie z innych powodów, chronienie mniejszości zagrożonych dyskryminacją.
  5. Miasto ma wspierać lokalny biznes, który nie zawsze może konkurować z globalnymi korporacjami.
    Energia gospodarcza mieszkańców, zwłaszcza ta realizująca się w handlu i usługach, sprzyja lokalnej akumulacji kapitału, rozwojowi i zamożności miasta oraz tworzeniu stabilnych więzi gospodarczych.
  6. Dość umów śmieciowych – praca finansowana z miejskich środków publicznych powinna być wzorcowa pod względem warunków pracy i płacy. 
    Pozwalają na to klauzule społeczne stosowane w przetargach – ich wdrażanie to obowiązek władz.
  7. Miasto ma zapewniać mieszkania dostępne dla najliczniejszej grupy przeciętnie zamożnych mieszkanek i mieszkańców – lokale komunalne oraz lokale w budynkach prywatnych.
    Polityka mieszkaniowa ma gwarantować mieszkania socjalne najuboższym, obronę praw lokatorek i lokatorów, zaangażowanie miasta w powstawanie dostępnych mieszkań na wynajem i podnoszenie jakości istniejącego zasobu komunalnego. Dość monopolu komercyjnego budownictwa deweloperskiego mieszkań na sprzedaż na kredyt, ograniczającego dostęp do mieszkania dużym grupom ludności.
  8. Jakość życia mieszkanek i mieszkańców zależy od zakresu, dostępności i poziomu usług publicznych, które ma zapewnić miasto – często nie sprzyja temu ich prywatyzacja lub komercjalizacja. 
    Usługi publiczne obejmują systemy transportu i inne usługi komunalne, edukację, służbę zdrowia, usługi opiekuńcze, opiekę społeczną, sport masowy i rekreację, kulturę i rozrywkę, i in.
  9. Rozwój zrównoważony wymaga ochrony środowiska, zwłaszcza środowiska przyrodniczego, którego stan jest istotnym czynnikiem kształtującym warunki życia w mieście.
    Podstawowymi wyzwaniami dla „miejskiej ekologii” są hałas, zanieczyszczenie powietrza i wody, emisyjna i marnotrawna energetyka i transport, rabunkowa gospodarka ziemią i wodą, zajmowanie terenów zieleni pod inwestycje, ubytek drzew, nadprodukcja niesortowanych i nieprzetwarzanych odpadów.
  10. Transport zrównoważony musi opierać się na wysokiej jakości systemie powszechnie dostępnej komunikacji publicznej oraz ruchu pieszym i rowerowym, zmniejszając rolę transportu samochodowego.
    Tylko wzmocnienie systemu komunikacji publicznej w integracji z ruchem pieszym i rowerowym, tworzy warunki sprawnego przemieszczania się w obrębie miast i obszarów metropolitalnych.
  11. Dość chaosu! Ład przestrzenny warunkuje sprawne funkcjonowanie miasta, minimalizując konflikty interesów w przestrzeni, a troska o estetykę przestrzeni sprzyja dobrostanowi i atrakcyjności miasta.
    Ład przestrzenny nie powstaje w wyniku niezależnych, jednostkowych decyzji inwestycyjnych konkurujących podmiotów biznesowych – przeciwnie, one go degradują na dużą skalę. Jest on efektem kompleksowej, świadomej polityki przestrzennej, miejskiej i krajowej.
  12. Rewitalizacja zdegradowanych i historycznych obszarów miejskich to jedno z głównych wyzwań, przed którym stoją polskie miasta. Od sprostania mu zależy ich rozwój i podtrzymanie tożsamości.
    Jest ona publicznym, zintegrowanym działaniem podejmowanym we współpracy z lokalną społecznością i w jej interesie, mającym kompleksowy charakter, nieograniczonym do remontów, obejmującym wymiar społeczny (nacisk na funkcję mieszkaniową), ekologiczny, gospodarczy i urbanistyczno-architektoniczny.
  13. Kultura jest podstawą i źródłem miejskiego sposobu życia.
    Misją miasta jest uczynienie wartości kultury dostępnymi dla ogółu mieszkanek i mieszkańców, nie tylko elit, także w zakresie przygotowania mieszkanek i mieszkańców do udziału w kulturze przez powszechną edukację. Powszechne uczestnictwo w kulturze czyni nasze życie lepszym, a miasto – atrakcyjnym.
  14. Suburbanizacja – żywiołowe rozlewanie się strefy zurbanizowanej daleko poza miasto – to destrukcyjny, patologiczny proces, który należy powstrzymywać systemowo.
    Suburbanizacja niszczy wieś i miasto, łamie zasady zrównoważonego rozwoju, jest sprzeczna z wizjami „miasta zwartego” i „miasta krótkich dróg”. Powoduje znaczne straty środowiskowe, ekonomiczne i społeczne – przez nadmiarową konieczność ciągłego przemieszczania się ludzi po wielkich obszarach oraz przesyłania towarów, transportowania wody, ścieków, opału, energii, odpadów, i in.
  15. Potrzebna jest długofalowa dekoncentracja kraju, zwłaszcza instytucji publicznych, sprzyjająca rozwojowi całości jego obszaru.
    Dekoncentracja polega na lokalizowaniu instytucji krajowych w różnych miastach, poza stolicą, a instytucji regionalnych także poza miastami wojewódzkimi. Ma wymiar społeczny, gospodarczy i kulturalny.

Członkowie

Kaliską Inicjatywę Miejską tworzą: Maciej Błachowicz, Piotr Bocianowski, Paulina Drzewińska, Majka Graf, Monika Frątczak, Łukasz JaskółaMaja Krzykacz, Aleksandra Kubiak, Anna Linkowska, Halina Marcinkowska, Kalina MichockaJolanta Sosińska, Milena Suś-Strapko, Michał Stadnicki, Monika Świtalska, Anna Tabaka, Tomasz Talar, Marek Tworek.

Dokumenty

Biuletyn Informacji Publicznej Kaliskiej Inicjatywy Miejskiej – znajdziesz tam dokumenty stowarzyszenia, m.in. statut stowarzyszenia, sprawozdania merytoryczne i finansowe, rejestr umów cywilnoprawnych oraz inne informacje o działaniach realizowanych ze środków publicznych.

Stara wersja strony – Archiwum